Charlie en de ch... chaotische try-out

Remko Vrijdag als Willy Wonka

"Een avond absurdistisch totaaltheater", zo omschrijft Remko Vrijdag de eerste try-out van Charlie and the Chocolate Factory in Delamar.

Ik ben vanavond in Amsterdam voor de try-out van Charlie and the Chocolate Factory. De zaal zit goed vol, dus de druk ligt hoog.

Voor de voorstelling komt regisseur Jasper Verheugd het toneel op om uit te leggen dat dit een try-out is en er zomaar nog eens wat mis kan gaan. Hij verteld over mogelijke showstops en dat de voorstelling nog niet helemaal af is. Vol trots introduceert hij Charlie and the Chocolate Factory. Dit belooft een bijzondere avond te worden.

Op het toneel staat een deur een een klein bureau, dit is nog niet per se het rijke decor dat je verwacht bij een Roald Dahl musical. Een betoverd schaduwspel brengt het decor tot leven, maar het hele nummer is er geen enkele acteur te zien. Aan het einde van dat nummer komt pas het decor te voorschijn met daarop het ensemble. Een grote bakstenen W leunt achterover op het toneel, de volledige eerste akte wordt gespeeld in dit decor met minimale changementen.

We ontmoeten Charlie Bucket (gespeeld door de 9-jarige Noah Fontijn), een kleine jongen die snel zichzelf bewijst als ster van de show. Na zijn eerste solo volgt al direct een uitbundig applaus. Hij laat zich niet gek maken en pakt als het applaus stopt de draad weer op alsof het niets is. Met knap spel en zelfs perfecte komische timing weet de jongen ondanks zijn lengte met kop en schouders boven de ervaren volwassen cast uit te steken.

De rest van de eerste akte wordt gebruikt om de kinderen voor te stellen die de gouden wikkels hebben gevonden.

Als eerste Caspar Slok en zijn moeder mevrouw Slok. Onder leiding van een kleine harmonie ontmoeten we de bijzondere karakters. Het nummer is energiek, kleurrijk en zit vol humor. De twee worden gekenmerkt door rode kostuums en ze hebben een Limburgs accent.

De eerste wikkel is al gevonden en Charlie heeft nog niet eens een kans gehad een reep te kopen als het chocolade nieuws al weer aan springt. De tweede winnaar is gevonden: De pittige Veruca Peper. In het nummer dat volgt horen we hoe de vader van Veruca er alles aan gedaan heeft een gouden wikkel te vinden. Want als Veruca iets wil, dan zal ze dat krijgen. Het op het eerste gezicht vriendelijke meisje blijkt dan ook een klein verwend monstertje.

Voor je het weet wordt ook de derde wikkel gevonden door Violet Beauderest. Een hip-hoppende vader introduceert dé kauwgom girl, wie vervolgens op rolschaatsen op het toneel verschijnt. Rolschaatsend en al wordt duidelijk dat we te maken hebben met een icoon in de snoepwereld.

Charlie begint moed te verliezen en dan komt alweer het vierde nieuwsbericht, Joris Tevee heeft een wikkel gevonden. Mevrouw Tevee is een soort Miss Hannigan (uit Annie) achtige moeder met behoefte aan rust. Haar zoontje is heftig en doet niets liever dan gamen. Joris Tevee verteld de wereld dat hij de systemen van Wonka heeft gehackt om zo een gouden wikkel te vinden.

Er is nog maar één wikkel en Charlie verliest hoop, hij krijgt normaal een reep voor zijn verjaardag, maar zijn moeder kan dat dit jaar niet betalen. Maar dan, als Charlie in een donkere sneeuwbui over straat loopt, vindt hij een euro. Met zijn euro koopt hij de laatste Wonka reep van de snoepkar die geheel toevallig voorbij kwam rijden. En ja hoor, hij vindt de laatste gouden wikkel! Vol trots laat hij zijn familie de wikkel zien. Hij heeft alleen nog begeleiding nodig van een volwassenen. Als een waar wonder komt opa Jakob, wie al jaren niet meer heeft gelopen, terug op zijn benen. Dit is een goede reden om weer te lopen, alles voor de kleine Charlie.

Vlak voor de pauze wordt de grote W omhoog gehesen en staan we voor de poort van de Wonka fabriek. Daar zien we dat de zwerver die Charlie eerder al ontmoete de excentrieke Willy Wonka blijkt te zijn. Er is een kostuumwissel die bijna net zo magisch had kunnen zijn als de jurk van Elsa in Frozen, maar helaas werkt de techniek niet helemaal mee.

William Spaaij lijkt de perfecte acteur om de Nederlandse Willy Wonka te spelen, het is dan ook erg jammer dat hij niet gecast is voor deze rol. De rol wordt in deze productie gespeeld door Remko Vrijdag, misschien niet de meest voor de hand liggende casting maar wel een interessante.

In het laatste nummer voor de pauze belooft Willy Wonka dat wat er achter de deur van de fabriek verschuilt werkelijk ongelooflijk is. Ik ben benieuwd.

Met een luid applaus wordt de pauze ingeleid. Terwijl iedereen een drankje haalt is er één ding waar iedereen het over eens is: Charlie is een klein megatalent! De andere kinderen in de cast zijn ook super goed en weten stuk voor stuk de show te stelen. Ik ben benieuwd of onze Willy Wonka dat talent nog kan overtreffen.

Na een iets uitgelopen pauze betreden we de fabriek in een ietwat chaotische choreografie met een trap en videoprojecties. Als Willy Wonka daarna het regelement voor wil lezen begint er van alles te knetteren. Er is iets mis met het geluid, dat zorgt voor de eerste showstop van de avond. De stem van de regisseur verteld ons dat het probleem bekend is en snel opgelost gaat worden. De cast blijft geduldig wachten en als het probleem is verholpen gaan ze verder waar ze gestopt waren.

De introductie van de chocoladekamer is een beetje een anticlimax, op een kleine chocoladeberg achter op het toneel na is de vloer vrijwel helemaal leeg. Het decor is als een soort schilderij waar we doorheen kijken, maar het mist diepte. De grote lege vloer doet de acteurs wat verdwaald op en neer lopen.

Na het ongeval met Caspar Slok in de chocoladerivier en de introductie van de Oempa-Loempa's gaan we door naar de mengkamer. Een hendel wordt over gehaald en... de hendel wordt nog een keer over gehaald en dan... niks. De stem van de regisseur klinkt weer door de zaal "Trekkenwand?". De mengkamer wordt dan met iets minder spektakel dan gepland onthuld: een grote houten kist met daarin iets wat lijkt op een grote roze olifant. Als Wonka even later de mengmachine wil demonstreren opent de kist zich en stijgt de olifant de lucht in. Oh... niet dus... vandaag blijft de olifant aan de grond. Ze maken de scène af met wederom iets minder spektakel dan bedoeld. We zullen maar even doen alsof het heel gaaf was.

De tweede akte verloopt duidelijk aanzienlijk minder goed dan eerste en in de volgende scène volgt dan ook meteen de volgende showstop. Er is wat tijd nodig om de changementen weer op orde te krijgen, anders blijft het de rest van de avond mislopen. De cast begint nu wat frustratie te tonen, maar het publiek blijft bemoedigend.

De voorstelling gaat door naar de notenkamer, waar deze keer vrijwel niks mis lijkt te gaan. De showstop lijkt te helpen geholpen.

Met alleen Charlie en Joris Tevee nog over vervolgd het gezelschap zich naar de volgende uitvinding Wonkavision. Willy Wonka doet nog snel een "kutverkleding" en we zien een bijzonder decor. Grote ogen hangen uit het plafond en volgen de acteurs over het toneel. De acteurs zijn voorzien van de opvallende ronde zonnebrillen die lijken op die uit de laatste filmadaptatie. Deze brillen zullen hen beschermen tegen het felle licht dat de uitvinding produceert, dit belooft een spektakel te worden. Tijd voor een demonstratie, Wonka richt zijn afstandsbediening op een grote Wonka reep en na een lichtflits en wat rook is de reep... niet verdwenen...

Alles, maar dan ook echt alles wat er mis kan gaan in deze tweede akte gaat mis. De kleine Joris probeert toch de scène te redden door Wonka aan te raden het gewoon nog eens te proberen. Een Oempa Loempa komt de dag redden en neemt plaats achter de chocolade reep. Bij een tweede druk op de afstandsbediening pakt de Oempa Loempa de reep op en verdwijnt er mee in de coulissen, de uitvinding heeft een soort van gewerkt. Suspension of disbelief is vandaag onmisbaar om er nog iets van te kunnen begrijpen.

Het begint een rampzalige avond te worden dus ik ga maar snel door naar het einde, de scène waar Willy Wonka en Charlie in de magische lift stappen. Met een creatief decorstuk zien we de lift over het toneel vliegen. De verlichting van de lift werkt niet, maar het idee is duidelijk, dit had een hele gave scène kunnen zijn.

De musical eindigt met de kleine Charlie als nieuwe eigenaar van de Wonka fabriek en ondanks alle tegenslagen van deze avond krijgt hij alsnog een luide staande ovatie van het publiek.

Het was een bizarre avond waar heel veel mis ging, maar de ambitie was duidelijk. Dit is een musical met een eigenzinnige stijl en een grote dosis theatermagie. Dat laatste blijkt in de uitvoering nog niet altijd even goed te werken. Deze productie lijkt onderuit te gaan aan haar eigen ambitie. De eerste twee try-outs in het Zaantheater zouden vlekkeloos zijn verlopen. Hoe het alsnog zo mis kon gaan is onduidelijk, maar dit moet natuurlijk niet bij iedere start in een ander theater opnieuw misgaan. Met nog ruim een week te gaan tot te première is er nog heel veel werk aan de winkel.

Ik heb desalniettemin hard gelachen en dit is zeker een avond die me nog wel een tijdje bij zal blijven. Ronduit bijzonder!

Noah Fontijn als Charlie Bakker

Als alle problemen verholpen kunnen worden zou dit een hele gave musical kunnen zijn. De cast doet het goed en vooral de kinderen zetten een topprestatie neer. De eerste akte was veelbelovend en als je door alle problemen na de pauze heen kijkt zie je misschien wel iets dat begint te lijken op een zeer vermakelijke familiemusical.

De voorstelling is vol van humor en de eigenzinnige vormgeving biedt een uniek avondje uit. Ik zal dan ook zeker deze voorstelling een tweede kans geven. Al is het maar om de getalenteerde kindercast te supporten, want zij zijn de toekomst van de Nederlandse musical en die toekomst lijkt rooskleurig.

Charlie Bakker werd deze avond gespeeld door Noah Fontijn met kindercast oranje.