Ilja's Musicalavonturen in New York! Dag 1

Mijn avontuur begint op maandagochtend, ik word wakker van wat gerommel en ik weet meteen wat er aan de hand is: ons mam heeft stress want haar favoriete zoon gaat helemaal alleen naar de andere kant van de oceaan, tja heftig wel. Dus ik schrijf mooi op een papiertje waar ik verblijf en wat de vluchtnummers zijn.

Ze neemt afscheid en ik kan eindelijk rustig aan mijn ontbijtje beginnen. Na dat ontbijtje gooi ik mijn spullen in de auto en beginnen we aan een lange reis, een lange reis naar Schiphol.

Op Schiphol dump ik mijn koffer, eet ik een broodje en voor ik het doorheb, sta ik voor de gate. Ik staar naar het scherm en zie 'Economy class – boarding'. Ik weet meteen, dat is voor mij bedoeld. Ik was vroeger namelijk best goed in economie.

In het vliegtuig aangekomen gooi ik mijn rugzak en jas in zo'n bak boven mijn hoofd en ga zitten op mijn stoel naast het raampje. Vlak voor de vertrektijd wordt er verteld dat we een kleine 10 minuten moeten wachten op toestemming uit de verkeerstoren en dan kunnen we beginnen aan onze reis. Nou, dat valt mooi tegen want na 10 minuten wachten horen we dat we niet weg kunnen, het vliegtuig was kapot of zo, balen...

Het vliegtuig werd bijgetankt, technische mensen deden iets en na bijna een uur wachten was het tijd om dan eindelijk op te stijgen! Wat een prachtig uitzicht, die weilanden, die broeikassen en die … uhm … oh ... wolken.

De vlucht duurt bijna 8 uur, maar ik weet me goed te vermaken. In de stoel voor mij zitten genoeg films en cd's gepropt, dus er is genoeg om deze reis door te komen, misschien zelfs wel te veel. Ik kijk een film 'Yesterday' (leuk, wel raar) luister wat muziek 'Younger Now - Miley Cyrus', 'She Is Coming - Miley Cyrus' (werkelijk waar, blijft een toppertje hoor die meid! Wel jammer dat dit de schone versie van 'Don't **** with my freedom' is) Ondertussen krijg ik wat eten... echt mijn ding... maar gelukkig valt het mee, er zit wat tussen dat ik weg kan krijgen! (Zelf een heel lekker cakeje!)

Een rare film en wat prachtige muziek later schuif ik mijn raampje open om te kijken waar we zijn. T*ring! jemig wat een licht!! AAAH!!! Oh, ik zit boven de zee, héél hoog boven de zee, te hoog! Ik heb het raam per direct weer gesloten.

Ik heb nog een kleine vijf uur te gaan, wat doet een mens tijdens zo'n vlucht? Het enige waar ik aan kan denken: 'ga ik vanavond the Phantom of the Opera halen?' Want ja, na een uur vertraging, valt toch wel je hele plan in het water. Dat duurt dan wel even vanaf deze hoogte, maar dan valt het ook wel echt in heel diep water.

De reis duurt lang dus ik begin aan de live-action remake van Dumbo, prima film wel, maar ik word afgeleid. Voor mij doet iemand haar raampje open en pakt gelijk haar telefoon om foto's te maken, maar waarvan? We vliegen over het zuidelijkste puntje van Groenland, niet groen en ook van het land is weinig te zien. Het enige wat we zien zijn bergen, bergen vol sneeuw dat nog door geen mens of dier is aangeraakt. Zelden zoiets moois gezien en niemand die er ooit iets voor heeft hoeven doen. Helaas is deze pracht maar van korte duur, de bergen verdwijnen onder een deken van wolken en even later zweven we weer boven het water.

Anderhalf uur voor aankomst krijgen we nog een “snack”. De vrouw naast mij heeft speciale dieetwensen, dus krijgt al eerder een soort saucijzenbroodje, ik natuurlijk helemaal jaloers, maar toen kwam mijn snack, een heerlijk pizzaatje. Ik ben een tevreden mens!

Na de lange vlucht kom ik aan op het vliegveld, ik had helse verhalen gehoord over de rijen bij de douane, maar binnen de kortste tijden sta ik verrassend genoeg al op de metro te wachten. Deze brengt mij een paar straten verderop van mijn hotel.

Ik fris me even op en reis vervolgens zo snel mogelijk naar Times Square. De stress van eerder was niet nodig, want ik kom ruim op tijd aan bij The Majestic Theatre. Ik ben klaar voor de eerste musical van deze week: The Phantom Of The Opera!

The Phantom is de langstlopende voorstelling op Broadway, maar desondanks de leeftijd is dit toch wel een hele sensationele voorstelling met hele indrukwekkende techniek! (en vuurwerk!)

Er zijn 4 understudy's op en alternate Christine, dat klinkt als een zooitje ongeregeld maar wat een top acteurs zijn het hier! De rol van Raoul werd gespeeld door John Riddle en die ken ik toevallig als de originele Hans in Frozen the musical, dat is wel een beetje gek idee. Maar goed, hij was wel heel goed.

Na een lange dag kom ik weer terug in mijn hotel, ik pak mijn telefoon en... ahhh kak... hij vraagt om mijn puk code. Ik heb mijn telefoon aan het einde van de voorstelling weer aan gezet en in mijn broekzak gestopt, daar heeft mijn been te vaak de verkeerde sim code ingetoetst. Zonder puk code kan ik nu niet in mijn telefoon, dus ik kan nu ook niet naar de KPN app om mijn puk code op te zoeken. Lichte stress vult de kamer, maar ik bedenk al snel dat als ik de simkaart eruit haal dat ik weer in mijn telefoon kan. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, je moet dan namelijk met zo'n pinnetje dat simkaart laatje open maken, maar ik heb natuurlijk geen telefoon pinnetje meegenomen in mijn bagage.

Dus ik naar de overkant naar de CVS (Soort Amerikaanse Kruidvat) die 24 uur open is, ik haal een doosje paperclips en meteen een paar flessen drinken voor in mijn minikoelkast. Terug in het hotel zie ik dat de paperclips te dik zijn voor dat gaatje. Dus ik weer terug naar de CVS en ik koop een doosje nietjes, misschien dat dat helpt. De nietjes zijn flexibel en redelijk breekbaar en ik kan er niet genoeg kracht op krijgen om dat ding open te krijgen, maar dan na lang priegelen hoor ik ineens 'klik'. Zo snel als ik kan open ik mijn telefoon, ga naar "Mijn KPN" en zie daar mijn puk code! Het zijn 8 cijfers, dus om die niet te vergeten schrijf ik ze op... shit... geen pen. Ik heb toch genoeg paperclips, dus op de tafel voor mij leg ik acht stapeltjes paperclips neer, die aantallen van de stapeltjes vormen de puk code.

Mijn plan werkt en nu kan ik weer rustig gebruikmaken van mijn telefoon! Tijd om te gaan slapen. Ook al ben ik in 'The City That Never Sleeps'.