Ilja's Musicalavonturen in New York! Dag 2

Vandaag staat er maar 1 voorstelling op de planning: de gloednieuwe musical Jagged Little Pill, tijd genoeg dus om eens op ontdekkingsreis te gaan in deze gekke stad.

Ik begin mijn ochtend waar ik de vorige dag ben geëindigd, op Times Square! Ik loop de Disney-store binnen die volledig in de stijl is van Frozen 2. Prachtige winkel, maar als je jaloers wordt op kleine meisjes die de nieuwe Anna laarzen wél passen, dan kun je maar beter weg gaan.

Dan maar snel naar mijn volgende bestemming: Central Park. Hoe ik daar ben gekomen is wat omslachtig, maar ik heb het helemaal zonder hulpmiddelen gevonden. Ik besluit om gewoon het park in te lopen en me te laten verrassen door wat ik tegenkom.

Halverwege het park kom ik een stuk met een hele hoop smalle paadjes over heuvels en tussen de bomen. Overal rennen eekhoorns en hier en daar stroomt een beekje, supermooi. Ik ben lekker aan het genieten van de prachtige plekjes en de eekhoorns die elkaar achterna rende, tot ik na drie kwartier denk 'ik zou inmiddels toch wel bij de andere kant van het park moeten komen?' Ik loop wat verder en kijk naar voren 'hee, nog zo'n hoog gebouw, bijna... nee... precies hetzelfde als waar ik vandaan kom...' blijkbaar heb ik heel de tijd rondjes gelopen en zo kwam ik natuurlijk niet veel dichter in de buurt van de andere kant van het park. Ik heb gewoon zeker drie kwartier in hetzelfde stuk van het park gelopen...

Ik geef op en ga op zoek naar het dichtstbijzijnde metrostation, met wat hulp van een app is dat net wat makkelijker gevonden en zo race ik ondergronds naar de andere kant van de stad.

Ik stap uit bij WTC en jemig, wat een prachtig station is dat! En nog indrukwekkender, naast dat station staat een heel hoog gebouw, maar echt héél hoog, zeg maar zo hoog dat je hoogtevrees krijgt als je er naar boven kijkt. Deze twee prachtige bouwwerkjes waren niet mijn originele reden om hierheen te rijden, dus ik begin verder te lopen. Onderweg maak ik een tussenstop bij een broodjeszaak en even later loop ik een souvenir winkeltje in, hopend dat ze daar handschoenen hebben. De eerste vlokjes (natte) sneeuw zijn al gevallen in New York, maar handschoenen verkopen? Daar doen ze hier niet aan. Na weer een paar minuten de kou getrotseerd te hebben kom ik aan op mijn eindbestemming: Water. Bij het water waait het nog harder dus ik maak snel een foto en ben heel snel weer weg.

Ik heb het bewijs, ik heb het vrijheidsbeeld gezien.

De kou wordt me teveel en ik ga even uitrusten in het hotel. Onderweg stop ik nog even bij een winkeltje voor wat snacks en een nieuwe fles water (Mijn Phantom flesje van gisteren was niet groot genoeg). In mijn hotel kijk ik even hoe het met al mijn vrienden in het thuisland gaat, zo te zien vermaken ze zich best goed zonder mij. Ik pak mijn ticket voor Jagged Little Pill en zo is het alweer tijd om langzaam aan eens op zoek te gaan naar wat te eten.

Ik ga naar een McDonalds en terwijl ik op mijn eten wacht staat een of ander techno nummer op wat net klinkt alsof er iemand steeds Ilja, Ilja, Ilja zegt... best irritant.

Als ik mijn eten op heb begin ik aan mijn tocht naar het theater, met hier en daar een tussenstop. Het lijkt een soort fotospeurtocht, ik maak van alle plekjes een foto, maar weet eigenlijk ook niet echt waarom. Ik kom onderweg langs Rockefeller center met de ingepakte kerstboom, St.-Patricks Church, Radio City Music hall en The Winter Garden waar ik zaterdag naar Beetlejuice ga.

Ik loop verder en kom door een straat waar een paar mooie theaters op een rij staan, voorop Freestyle Love Supreme die ik eigenlijk op maandag zou zien, maar die was geannuleerd. Het volgende theater was die waar Come From Away speelt, in mijn mening de allerbeste musical ooit gemaakt, maar ik ga er niet naartoe want ik heb hem al in Londen gezien. Ik loop iets later door de straat waar ik gisteren al was geweest, eentje waar ik nog vaker ga komen deze week. Want recht tegenover Phantom of the Opera speelt Frozen. Dit echt het musicalwalhalla! Recht naast The Phantom of the Opera speelt Jagged Little Pill, dat is mijn volgende bestemming!

Bij het theater aangekomen valt meteen op dat iedereen nog buiten staat te wachten, ondanks dat de voorstelling "al" over 40 minuten begint. (Ik ben graag op tijd) Ik mag met een aantal andere kou-lijdende mensen alvast in de lobby wachten. Deze "lobby" is maar een paar meter breed, dus heel veel ruimte is er niet. Een half uur voor aanvang gaan de deuren eindelijk open en ik zie meteen waarom we hier moesten wachten. Dit theater heeft geen foyer, je loopt meteen aan de zijkant de zaal in.

In theater termen noemen we theaters niet klein, maar dit theater was zeker "intiem". Ik zat op de achterste rij van de mezzanine (een chic woord voor balkon) en dit was ongeveer vergelijkbaar als halverwege de zaal in de Schalm in Veldhoven. Ondanks de intimiteit van dit theater, passen er wel ruim 1100 mensen binnen. De Schalm, eat your heart out!

(Maak je klaar, hier komt mijn verhaal over deze zeer indrukwekkende musical)

Jagged Little Pill, vorige week speelden zij de eerste voorstelling, dus het enige wat ik wist was dat de muziek van het gelijknamige album van Alanis Morisette komt.

De voorstelling begint meteen knallend met dans, zang en hippe lichteffecten en een supergaaf decor. (theatertechnicus opmerking: bijna al het licht is led en komt uit de festival- en concertwereld, ook wordt er veel gebruik gemaakt van video projecties, wat ik normaal haat, maar hier komt het goed tot zijn recht) Het verhaal is een soort Modern Family on drugs... of over drugs... ach ja, iets in die richting. We volgen een gezin met een zoon en een geadopteerde, biseksuele, zwarte dochter. Goed begin zal je denken, maar bedenk daar bij ook nog een gestreste moeder aan de pillen, een druk werkende vader en een schoolgenoot, Bella, die na een feest misbruikt is door een vriend van de zoon uit het gezin. Het klinkt alsof er een hele hoop gaande is, maar deze musical bindt het samen in een krachtige en interessante musical vol dans en indrukwekkend scènes. (Tijdens het nummer 'Smiling' spelen ze de scène ervoor helemaal achteruit nog een keer af) Aan het einde van de eerste akte wordt het nummer 'forgiven' gezongen, beginnend met 1 actrice in een kerk en op het eind door de complete cast in een donkere, doch prachtige, sneeuwbui. Echt een prachtig beeld! De tweede akte begint en we zijn meteen los, er is een hoop aan de hand dus hebben geen tijd om te verliezen. De voorstelling gaat door en we vliegen van het ene emotionele hoogtepunt naar het andere. En dan gebeurt er iets bijzonder 3 theatrale hoogtepunten vlak achter elkaar. Het eerste nummer is 'Predator', een van de nieuwe nummers die Alanis Morisette schreef voor deze musical. In dit nummer wordt met intense choreo en scheurende stembanden verteld wat er gebeurde in de avond dat Bella is misbruikt. Het publiek staart doodstil naar het toneel terwijl de scène als maar heftiger wordt, deze scène is net als heel veel dingen in deze musical: zeer indrukwekkend. Een korte tijd na dit heftige nummer komt de klassieker 'You Oughta Know', gezongen door publieksfavoriet Jo gespeeld door Lauren Patten. Na een oorverdovende en verblindende finale van dit nummer volgt een staande ovatie, welverdiend. Direct na dit spektakel schakelen we over naar een ietwat sinistere toon in een hele donkere scène. In deze scène zingt de moeder het nummer 'Uninvited' gepaard met een stuk moderne dans wordt ook hier een intens verhaal verteld dat progressief uitgroeit tot weer zo'n indrukwekkend moment. We naderen het einde van de voorstelling en na nog wat goede muziek en emotionele scènes komen we uit bij mogelijk het belangrijkste moment van deze musical: Het applaus! Al vanaf april vertel ik iedereen dat Come From Away de beste musical ooit is, mede dankzij dat prachtige en welverdiende applaus. Vandaag bij Jagged Little Pill is dit weer zo'n moment, direct een staande ovatie en het applaus blijft doorgaan tot de laatste artiest het podium heeft verlaten. Deze zeer (je raadt het al) indrukwekkende musical heeft mij vanaf het begin tot het einde opgeslokt, verpulverd en verbaasd. En daarmee durf ik nu wel te zeggen dat deze musical heel hoog scoort in mijn persoonlijke ranking, met spectaculaire muziek, een geniaal decor, sensationele choreografie, een prachtig lichtplan en natuurlijk een indrukwekkende cast van jonge en getalenteerde Broadway-acteurs!

Met nog wat kippenvel op mijn armen en traanvocht op mijn wimpers stap ik terug de ijskoude buitenlucht in, het is hier nu -3 °C. Onderweg naar de metro weet ik alsnog een paar handschoenen te scoren bij een straatverkoper en ik ben erg opgelucht als ik merk dat het metrosysteem hier goed verwarmd is. Eenmaal terug in het hotel kom ik bij van deze geweldige musical en zo komt mijn eerste volle dag in New York tot een geslaagd einde. Vanaf morgen gaan we echt los want dan staan er voor het eerst weer 2 voorstelling op 1 dag op de planning! Ik ben er klaar voor!