Ilja's Musicalavonturen in Londen! Dag 6

Vandaag doen we het even helemaal anders, geen hippe croissantjes als ontbijt, vandaag maak ik een tosti! Ik heb niet voor niets een compleet keukentje in mijn hotelkamers dus ik moet er ook gebruik van maken. Ik heb alle ingredienten en een hele grote pan.

Al snel realiseer ik een probleem, de pan is groot en dik en de inductiekookplaat heeft alleen 2 kleine rondjes, de pan wordt wel warm, maar niet heet. Dus op het moment dat het brood zo'n beetje toast begint te worden is de kaas nog steeds koud. De oplossing? De combimagnetron, deze heeft namelijk een pizza stand. Een tosti is eigenlijk gewoon een soort binnenstebuiten gedraaide pizza.

De pizzastand werkt niet, dus dan maar naar de grill stand en ja hoor, het werkt perfect!

Na mijn tosti ga ik naar het centrum waar ik een klein experiment moet uitvoeren om te kijken hoeveel voorstellingen ik in de zondag gepropt krijg. Ik loop van theater A naar theater B. Bij theater A start ik mijn stopwatch en zet ik flink de pas er in. Ik kies voor een tempo dat sneller is dan wandelen, maar wel is vol te houden voor een langere tijd. Bij theater B stop ik de stopwatch en heb ik een conclusie: Google maps weet blijkbaar op de minuut nauwkeurig hoe snel ik loop. Dit was een verspilling van mijn tijd.

Na mijn ietwat vermoeiende experiment reis ik door (of topografisch gezien een stuk terug) naar the Shaftesbury Theatre, daar speelt & Juliet.

& Juliet is een klasiekmoderne musical bewerking van Romeo & Juliet. (Modern als in klassiek ogen kostuums met jeans, joggingpakken en een koptelefoon) & Juliet is een jukebox musical met muziek van Max Martin (Producer voor pop artiesten als Britney Spears, Ariana Grande en The Backstreet Boys...)

Ik ga het kort houden want deze musical heeft al genoeg van mijn tijd verspild, het is waardeloos. Het script gaat werkelijk nergens over: Shakespeares vrouw Anne Hathaway stelt voor het einde van Shakespeare te herschrijven waarin Julia zichzelf niet vermoord. Als het verhaal te feministisch wordt brengt Shakespeare Romeo terug in leven en Anne breekt uit frustratie haar pen door. Ze zijn nu de controle verloren en het verhaal begint een eigen leven te leiden... (ja, het is nog waardelozer dan het klinkt)

De muziek is grappig, maar voegt weinig toe, het zijn de typische popsongs zonder inhoud met goedkope hiphop dansjes.

Wat dan wel weer leuk is is dat de show neergezet is als een waar popconcert, met podiumliftjes, glitters, een spectaculaire lichtshow, confetti en zelfs vuurwerk. Maar dat alleen deze show niet redden, het is en blijft gewoon totaal onnodig en werkelijk waardeloos.

Ik had nu ook nog een heel verhaal kunnen schrijven over de school met honderdduizend tienermeisjes die nog nooit in een theater zijn geweest, maar dat bespaar ik jullie.

In plaats daarvan wil ik even terug gaan naar gisteren, ik ben namelijk helemaal vergeten te praten over de vloer van Matilda, mijn favoriete onderdeel van Matilda! (En ik heb het nu aangeraakt, dus mag ik er een mening over hebben)

De vloer van Matilda is briljant, het is een soortmozaïek van vierkante letter tegeltjes. het patroon van die tegeltjes zie je ook overal terug in het decor. Op zich leuk om te zien, maar dat is niet wat deze vloer de beste vloer in de geschiedenis van theater maakt. Het ding met deze vloer is namelijk dat het vol zit met techniek. Er zitten decortracks tussen de tegeltjes verstopt, er zijn tegeltjes die omhoog komen en tafels en bankjes blijken te zijn, er zitten kleine tegeltjes die omhoog klappen voor de voetlichtjes (waar ik me helemaal kapot door schrok), er zit tussen de tegels een badkamer decor dat omhoog klapt en perfect in de voegen terug valt, er zitten geheime luikjes in de vloer en dan is er óók nog een boekenstapel die uit de vloer komt! Wow!

Maar ik dacht daar dus aan omdat er bij Matilda een schoolklas was met een geweldige juf, voorafgaand aan de voorstelling zat ik in de foyer en hoorde ik haar de volgende speech geven over "theatre ettiquette"

There's a lot of people here that paid a lot of money to see this. They will look at you and think 'oh no, loads of children' but we're going to show them that we can behave.

Deze juf verdiend een award!

Terug naar vandaag, na de aanfluiting die & Juliet heet ga ik snel langs mijn hotel om mijn powerbank op te halen die ik vergeten was. (en om de vergeten kaastosti uit de oven te halen, daar dacht ik ineens aan tijdens & Juliet) Onderweg zoek ik nog een keer het weer op en kijk ik of het nodig is om vanavond over te schakelen op plan b. Mocht het gaan regenen overweeg ik naar Wicked te gaan. Ik overweeg ook om nog een keer naar Bonnie & Clyde te gaan. Lauren Jones (waar ik inmiddels verliefd op ben) speelt vanavond de rol van Bonnie! Maar het weer valt mee, er is een kleine kans op regen, dus ik waag het er op.

Als ik mijn powerbank heb opgepikt snel ik me terug naar de metro en onderweg naar mijn eindbestemming maak ik een tussenstop voor... *trommel geroffel... PIZZA!!!

(Was overigens niet zo lekker als mijn tosti)

Na het eten ga ik naar Regent's Park, een mooi aangelegd park met ganzen, reigers en zingende mensen. Ja, er staat een muziekpaviljoentje waar iemand liedjes zingt en de mensen er omheen beginnen ineens mee te zingen en klimmen ook op het podium om mee te zingen. Het is een soort gospel nummer over het feit dat ze blij zijn en ik wordt er ook blij van, iedereen wordt er blij van.

Ergens in het hartje van het park is mijn eindbestemming: Regent's Park Open Air Theatre, een schitterend openluchttheater. In dit openluchttheater spelen vooral moderne bewerkingen van klassiekers of in enkele gevallen moderne bewerkingen van moderne klassiekers, vandaag is het Legally Blonde! Ja ik weet het, ik vond dat zelf ook een opmerkelijke keuze voor een openluchttheater, maar daarom ben ik hier.

Het theater is intiemer dan ik me had voorgesteld, dat is alleen maar fijn. Ik heb de perfecte plek precies in het midden van het theater, vrij en symmetrisch zicht op het hartvormige decor.

De voorstelling begint met 3 meiden die een TikTok opnemen, ik denk "jemig, wat een schijt geluid" maar dan komt een van de meiden erachter dat haar telefoon nog met haar bluetooth koptelefoon is verbonden. En dan... dan begint het écht.

Dit is de meest hilarische bewerking van een voorheen al zo hilarische musical ooit! Het is precies wat & Juliet had willen zijn, een komische musical voor de woke youngsters. Het verschil? Deze musical is gemaakt door echte woke youngsters (zelfde regisseur als Six the musical) en dat is te merken, dit is echt héél leuk. Om woke te zijn doen ze aan colourblind, genderblind en zelfs diersoortblind casting, want Bruiser, Elle's hond, wordt gespeeld door een mens, ik ga stuk. Dit is de beste toevoeging ooit, ook de honden in musicals verdienen het om emoties te kunnen tonen! Ondanks de beperkte mogelijkheden qua decor is dit verrassend goed op gezet.

De cast van de musical is fantastisch, stuk voor stuk perfect gecast. De hoogtepunten zijn Paulette, gespeeld door Nadine Higgin en natuurlijk Elle Woods, gespeeld door Courtney Bowman, wie met haar So Much Better iedereen vol euforie de pauze in blaast.

Na de pauze wordt de voorstelling herpakt met het nummer Whipped Into Shape van Brooke Wyndham, gespeeld door Lauren Drew. We zien haar nu voor het eerst maar ze heeft het publiek meteen mee in een absurd nummer vol zang, dans en touwtje springen. Niet zomaar touwtje springen, nee touwtje springen voor gevorderden. Niet voor niks dat na dit nummer het applaus oneindig lang lijkt te blijven duren.

Omdat de zon in de pauze een stuk verder weg gezakt is komt het podium nu steeds meer tot leven met het kleurrijke lichtplan. Met nog wat hilariteit, fantastische optredens en veel gejuich van uit het publiek komen we aan bij de finale: Legally Blonde!

WAUW! WAT EEN CAST! WAT EEN ENERGIE! WAT EEN AVOND!

Het licht gaat uit en het publiek springt zowat naar boven voor een staande ovatie waar je u tegen zegt. Wie had verwacht dat Legally Blonde in een openlucht theater zó geweldig zou zijn. Alles was geweldig, ik heb hard gelachen en de energie die van het toneel spatte was te voelen tot voorbij de allerlaatste stoel. Bij uitstek dé grote verrassing van de week. De voorstellingen raken langzaam aan op, dus ik betwijfel of iets dit nog gaat overtreffen

Het is tegen verwachting in de hele avond droog gebleven, maar precies als het publiek het terrein verlaat begint het heel even te regenen. Gelukkig houdt het snel op, want omdat het park verder gesloten is moet iedereen een heel eind lopen terug naar de bewoonde wereld.

Bij het metro station aangekomen staat er dat veel metrolijnen een gewijzigde dienstregeling hebben vanwege... je raadt het al... stakingen... het is ook niet normaal druk in de metro's en het is er altijd al zo bloedje heet. Met de overvolle metro komen we een stop verder aan bij een nog voller perron, Elton John is klaar met zijn optreden in Hyde Park (Dat was te horen tijdens Legally Blonde, Tiny Dancer of zoiets werd luid meegezongen en de wind stond net even in de goede richting)

Gelukkig valt de reis ondanks de drukte mee en heb ik geen vertraging gehad. Ik kom tevreden aan bij mijn hotel, waar ik zo neer pleur op mijn bed. Snel mijn verhaaltje af schrijven en dan slapen, want morgen staat er een hele mooie dag gepland!