Ilja's Musicalavonturen in New York! Dag 4

Ik zit er helemaal doorheen... Nee grapje, het is helemaal geweldig hier, maar op de dagen met matinee shows is het lastig om iets te gaan doen in de korte uurtjes voor de voorstelling. Het meeste dat ik nog niet heb gezien is aan de andere kant van de stad, dus daar ga ik morgen in mijn vrije middag wel naartoe. Om de tijd door te komen doe ik alles lekker op mijn gemak. Ik kleed me om, ga op zoek naar een ontbijtje en kijk of ik aan het einde van de straat een beetje mooi uitzicht op het water heb... nee helaas loopt daar een soort snelweg... Ik kleed me nog eens om, want ik bedenk me dat ik met wat ik nu aan heb nooit indruk ga maken op die leuke musicalactrices hier, overigens heb ik ook nog helemaal geen musicalactrices van mijn generatie gevonden, maar goed, het lot neemt gewoon haar tijd.

De eerste voorstelling vandaag is Moulin Rouge, een musical adaptatie van de bekende film waarin vele hits worden gezongen van bekende artiesten. Deze musical gebruikt een hoop nieuwe muziek van onder anderen Lady Gaga, P!nk en Britney Spears. Moulin Rouge speelt in The Al Hirschfeld theater, een prachtig theater wat van binnen lijkt op een soort paleis. Op het moment dat je de zaal binnen loopt, word je overweldigd door het decor, de muziek en de belichting van deze show. Overal is goud, lichtje en hele gave muziek. Voor de voorstelling begint is er al genoeg te zien, vanaf 20 minuten voor aanvang komen er steeds een aantal dansers op die in alle hoeken van het decor langzaam bewegen op de muziek, ze hangen over het balkon en lopen over een catwalk tussen het publiek door. Vooraan in die catwalk zitten 2 vakken waar kleine tafeltjes staan met lampjes, ook hier zitten bezoekers op een exclusieve plek ín het decor. Vanaf het moment dat je de zaal binnenloopt bevind je je in deze exclusieve club in Parijs. De atmosfeer in de zaal geeft je bijna het gevoel dat je ineens heel ver van New York verwijderd bent.

De voorstelling begint met, hoe kan het ook anders, Lady Marmalade. De hele opening is een groot spektakel met supergeweldige dansers en een grootse lichtshow. Het decor voor de eerste scène buiten de club wordt onthuld en wauw, kippenvel van een decor, geen detail wordt bespaard en zelfs de achtergrond is een meerlaags driedimensionaal decor. Bij de meeste musicals is "achtergrond" decor gewoon een doekje of een videoscherm, maar hier is kosten noch moeite gespaard. Even later volgt de opkomst van een van de hoofdrollen Satine, the Sparkling Diamond, gespeeld door de getalenteerde Karen Olivio. Ook deze opkomst is weer sensationeel, want Satine komt niet gewoon opgelopen, nee, Satine komt op een trapeze uit de lucht. Ze draagt een prachtig kostuum vol diamanten en glitterend en al wordt er een medley gezongen met nummers over diamanten.

De voorstelling gaat door en de prachtige decors, kostuums, dansjes en lichtshows blijven maar komen. Dan belanden we in Satines kleedkamer in de olifant. Dit decor is echt bizar gaaf, het lijkt een soort toneel op het toneel, vol duizenden kleine details. Op het einde van de eerste akte zijn we weer terug in deze kleedkamer en daar zingen Satine en Christian, gespeeld door de ook al zo getalenteerde Aaron Tveit, een medley van liefdesliedjes, het is bijna komisch hoe snel ze alle herkenbare teksten achterelkaar door zingen. En dan gaan ze naar buiten. Het decor begint naar achter te rijden en onderweg draait het hele gevaarte volledig 180 graden om. Er verschijnen sterren, een Eiffeltoren, een maan, een neonbord en op een of andere mysterieuze manier zijn ook de kostuums veranderd in een blauwe jurk en een pak met wederom duizenden diamanten. Het nummer eindigt met, hoe kan het ook anders, I Will Always Love You. Als het licht weer aan gaat hebben we weer het prachtige beeld en muziek dat er was toen we binnen kwamen. Foto's bereiden je niet voor op hoe mooi en vooral hoe overweldigend dit decor is.

Het tweede deel begint met een scène backstage, delen van het toneel zijn omhoog gekomen en vormen zo een soort podium waar ze repetities uitvoeren. Een van de bijrollen begint het nummer backstage romance te zingen, de spectaculaire mash-up van Bad Romance en heel veel andere hele bekende nummers. Als je denkt dat je in de eerste helft alle decors hebt gezien heeft de 2e helft nog genoeg verrassingen. Zo kijken we binnen in een appartement met een gigantische muur van ramen, in verte staat zelf een klein Moulintje Rouge te draaien mét werkende lichtjes. Even later valt er een doekje naar beneden met daarop 'Champs-Élysées', je kunt wel raden wat de volgende locatie is. De Champs-Élysées is vormgegeven als een groot schilderij met een gouden lijst. De acteurs hebben extravagante pastelkleurige kostuums aan om in het plaatje te passen. Een perfect voorbeeld van hoe ieder decor in deze voorstelling een opzichzelfstaand kunstwerkje is. Nog wat grote dansnummers met spectaculaire lichtshows later komen we terug in het appartement, ditmaal is het daar wat mysterieus. Tijd om alcoholische drank te drinken, met creatief gebruik van groene lampjes wordt een vervreemdende scène neergezet en dan... (Ik ga nu een poging doen een geluidseffect te typen, dit geluidseffect was live niet te horen, maar is bedoeld om een beeld te vormen bij wat ik vertel) viiieeeuuww! Zo komt Satine weer met grote snelheid op haar trapeze uit het plafond gesuisd. Ditmaal in een prachtig kostuum met nóg meer diamantjes en vleugels om haar op een soort engeltje te laten lijken. Nog wat van die grote dansnummers en spectaculaire lichtshow later (maar echt waar hoor, ik heb grootse concerten gezien met een minder spectaculaire lichtshow dan dit) komt de musical tot een tragisch eind. De hele cast staat op het toneel en na de black-out volgt er een groot applaus voor deze geweldige cast, maar niet voor lang...

De directeur van de Moulin Rouge knalt het licht uit en dan begint een geweldige finale waarin iedereen een kans krijgt applaus te vangen. Dit is voor het eerst dat het niet irritant is dat iedereen tegelijk op hetzelfde ritme klapt. Kortom, Moulin Rouge is visueel de mooiste en spectaculairste musical ooit, met een ongelooflijk getalenteerde cast, maar een redelijk simpel romcomachtig verhaal. Maar ben je niet echt een theater mens maar wil je toch zien wat een Broadway productie zo bijzonder maakt, dan is Moulin Rouge dé voorstelling om je te laten verbazen.

Tijd voor eten. Ik heb een uur minder dan gisteren tussen de 2 voorstellingen dus ik moet iets sneller door vandaag.

Na te hebben gegeten ga ik naar een van de musicals waar ik het meest naar uit keek, Frozen! Gebaseerd op... ja jullie kennen Frozen wel. Frozen is een spectaculaire musical met extra nummers bovenop de nummers uit de film. Extra mooi is dat de originele Anna en Elsa nog in de cast zitten. Ik loop het theater in en wordt meteen doodgegooid met merchandise. Ik loop de trap op en neem mijn Playbill in ontvangst. De Playbill is een programmaboekje dat bij iedere voorstelling wordt uitgedeeld. De Playbill is ook een soort maandelijks magazine met daarin verhalen door en over theatermakers op Broadway. Vaak zit er een los blaadje in met wie er bij de specifieke voorstelling optreden. Ik open mijn Playbill en scroll door de cast lijst, en dan zie ik het, Caissie Levy, de levende legende speelt vandaag geen Elsa?! Er is een understudy, niet eens de stand-by?! Dat Caissie er niet is is natuurlijk erg balen, maar je moet de understudy wel eerst een kans geven, dus ik wens haar via Instagram veel succes en wie weet, misschien is ze nog beter dan de originele Elsa. Verder zijn er nog 3 understudy's voor 'first handmaiden', 'Bishop' en 'Kristoff'. Ook opvallend is dat de vervanger van de originele Olaf. De originele acteur wie de pratende sneeuwpop speelde, heeft eerder dit jaar de voorstelling verlaten en heeft een opvallende vervanger gekregen: Ryan Redmond, een vrouw! Ik ben heel benieuwd hoe de vrouwelijke Olaf klinkt en ben blij dat er voor haar geen understudy op is. De deuren van de zaal gaan open en ik neem plaats op mijn stoel midden op de 7e rij van de mezzanine, deze zit hier heel dicht op het toneel dus een beter plaats bestaat er bijna niet.

Op het voordoek wordt het noorderlicht geprojecteerd en overal in de zaal klinken wind, insecten en magische klanken.

De musical begint met prachtige samenzang en we zien een jonge Anna en Elsa, gespeeld door twee überschattige actrices waarvan eentje vandaag pas haar 2e voorstelling speelt. (Maar ze was heel goed, beter dan sommige Nederlandsen acteurs bij hun tweede voorstelling (ik heb het tegen jullie Anastasia en Lazarus)) Een paar mooie dansnummers, magische effecten en een bevroren hoofd, later zien we voor het eerst een oudere Anna en Elsa. De scènes die volgen kennen jullie wel, dus we spoelen door naar het moment wanneer Elsa per ongelijk heel Arendelle bevriest. Gepaard met sensationele videoprojecties schieten er ijspegels uit de muur en uit de grond. Elsa slaat op de vlucht en bevriest daarbij het hele toneel, inclusief de lijst die er omheen staat, hele toffe effecten van Disney. Voor de rest van de musical wordt er geen enkel moment géén gebruikgemaakt van de ijzige projecties en zo komen we uit op het ijzigste nummer uit de voorstelling: Let It Go. Dit is dé kans voor understudy Elsa om zichzelf te bewijzen als waardige ijskoningin. De eerste bekende piano tonen klinken en het hele publiek zegt oooooooohhh, alsof ze verbaasd zijn dat Let It Go in deze musical zit. Elsa begint met zingen en als ware magie vliegt eerst haar handschoen met de wind weg ergens het dak in en vervolgens ook haar cape, prachtig effect weer. Het nummer gaat verder zoals je het kent en dan komt dat moment dat het hele ijspaleis uit de grond reist. Nou is de kelder van het theater niet zo diep dat er een heel paleis in bouwt, dus gaan er een voor een drie glitter doekjes omhoog met daarachter prachtige diamanten aan draaitjes die mooie ijskristallen vormen in de lucht. Het is tijd voor het hoogtepunt Elsa loopt eerst naar achter en draait zich weer om naar het publiek, en dan, daar komt hét moment van deze show: WHOOOSSHHH! en toen had ze ineens een prachtig mooie glitterjurk aan. Het publiek gaat los en heel even lijkt het alsof we bij een rockconcert zijn met nog een laatste uithaal klapt Elsa het licht uit en met een daverend applaus en luid gejoel begint de pauze. Het is haar gelukt, ze heeft mij en het hele publiek weten te overtuigen dat ook understudy's een Disney-koningin kunnen zijn!

In de pauze haal ik een colaatje en die komen hier in een mooie Frozen beker, gratis merch! (of ja, gratis? Een drankje is niet bepaald goedkoop hier)

Na de pauze blijken de rij jonge vrouwspersonen naast mij niet terug te zijn gekomen, maar niemand vindt dat echt heel erg, ze zaten de hele tijd op hun telefoon (zelfs na 2 waarschuwingen van ushers) en tijdens let it go gingen ze ook nog meezingen, waarover duidelijk vooraf werd verteld dat dat niet mocht.

De voorstelling pakt de draad weer op met het komische nummer Hygge, over gezelligheid en warmte en zo. In dit nummer verdwijnt een heel ensemble in een klein saunaatje en vervolgens volgt er een groot klassiek Broadwayachtig dansnummer. Op het einde van het nummer gebeurt er iets geks, de mensen komen weer uit de sauna gerent maar dan... naakt... (niet echt naakt, maar het was alsnog een heel fout gezicht voor een familievoorstelling) met ieder 2 takken met blaadjes om hun edele delen te verbergen dansen ze het nummer uit en... tja... dat was een beetje vreemd. Er zitten sowieso veel te veel seksgrappen in deze musical, ik snap dat dit voor ouders ook een beetje leuk moet blijven, maar dit was weer overdreven. De tweede helft is vaak korter dan de eerste helft, maar we zitten pas halverwege het verhaal. We gaan in de tweede helft dus ook met een sneltreinvaart door het verhaal heen. Eerst komt die scène dat Elsa Anna's hart bevriest, met de reprise van het nummer For The First Time in Forever. Vervolgens zien we Olaf die in drie stukken ligt nadat Elsa weer iets met ijs deed. Olaf is heel komisch, dus deze korte scène is wel heel leuk, maar de tijd tikt en we moeten door. Anna's hart is bevroren en Kristoff heeft zo zijn connecties, hij doet een soort muzikale lokroep en zo verschijnen de pratende stenen... nee dat zou op het toneel heel gek eruit zien dus heeft Disney ze vervangen met "The Hidden folk" oooeeeehhhh! Deze bijzondere verschijningen zien Kristoff met een prinses en zingen het nummer 'Fixer Upper' een groot dansspektakel barst los en ook de kleine Anna heeft een extra rol gekregen als klein hiddenfolk-meisje. (Ze was heel schattig, ik had haar zo mee willen nemen, maar blijkbaar verkochten ze geen kinderen bij de merchandise stand...) liedje is afgelopen en de leider probeert Anna's hart te ontdooien, lukt niet, dus we gaan snel door. Oh nee! een leger zingende mannen gaat op Elsa jacht, paniek! Zing zing zing. Door naar Elsa in haar paleis, ze heeft haar jurk vervangen door een iets praktischere broek. Ze zingt het nummer Monster, dit is een van de 12 nummers die speciaal voor deze musical zijn geschreven. In dit nummer vraagt Elsa zich af of de wereld niet veiliger zou zijn zonder haar, want zij is het Monster dat dit allemaal heeft veroorzaakt. (Ja echt hoor, deze musical wordt ineens heel intens) Het leger dringt het ijspaleis binnen en Elsa zet ze vast met grote ijspegels die uit de grond komen en ook nog eens gaan draaien, wederom, mooi effect van Disney. Elsa laat ze toch gaan en ze wordt in gevangenschap genomen. Ondertussen wordt de bijna doodgevroren Anna in een kamertje in het paleis voor een kachel gelegd en alleen gelaten. Daar komt Prins Hans, die net bijna haar zus had willen vermoorden. De enige manier om Anna's te ontdooien is een gebaar van ware liefde, dus alsjeblief Hans, kus die meid! Nee, Whaha zegt hij, hij was nooit verliefd op die meid, hij wilde alleen koning worden en hij lokte haar recht in zijn val. (Je weet dat het komt en alsnog reageert het publiek heel verbaasd, echt ook gewoon met hardop inademen en zo.) Hans gooit water op het vuur in de kachel en peert 'm eruit. Anna krijgt het nu echt koud en het noodlot lijkt nabij. Geen paniek want hier komt de komische held van dit verhaal, vrouwelijke Olaf! Olaf steekt het vuur weer aan en als hij/zij begint te smelten zegt 'ie de iconische woorden 'Some people are worth melting for', wederom, je weet dat het komt, maar toch zegt het hele publiek aaahhhww. We moeten door mensen, we moeten door! Het is al lang kinderbedtijd dus we moeten er een einde aan breien Disney! Het decor vliegt weg en we zien allemaal mensen in witte kleren. Ik zal het even uitleggen, de mensen in witte kleren zijn een soort personificatie van kou. De mensen beginnen dramatisch te dansen en zingen ook heel dramatisch het nummer Colder By The Minute. Daar is Elsa, ze ziet hans en vraagt waar haar zusje is, hij zegt dat ze dood is. Maar HaHa daar is ze ineens, nu met een deels bevroren jurk en bijna helemaal wit haar. De kou-mensen dansen weer verder en Anna is even weg van het toneel, ze komt terug en haar jurk is nog verder bevroren. PANIEK!!! DANS KOU-MENSEN DANS!!! Er gebeurt van alles en inmiddels zijn ook de muren van het theater bevroren, echt waar hoor Disney, nu moet je echt ophouden met al die vette effecten. Anna loopt weer af, er wordt verder gedanst, ze komt terug en nu is haar jurk helemaal wit met heel veel glitters. Hans trekt zijn zwaard om Elsa te doden maar Anna gaat hem tegen houden, maar voor ze dat doet, rent ze eerst naar de andere kant van het toneel wegens theatraal verantwoorde redenen... Ze probeert Elsa te redden maar de kou-mensen houden haar tegen, stap voor stap komt ze dichterbij met een steeds grotere muur aan kou-mensen achter haar aan en dan... (komt weer zo'n geluidseffect) ssssjjjjiiiieeeeuuwww-KLENK! Hans zwaait zijn zwaard naar beneden maar het breekt kapot op Anna's bevroren hand. Nu bevriest Anna helemaal en ook de kou-mensen veranderen in een groot blok ijs, echt Disney, alweer?! Hou op met me, die effecten blijven maar komen. Elsa ziet dit alles gebeuren en omhelst haar bevroren zusje, maar dan klinkt er het geluid van magie en Anna verdwijnt even tussen de kou-mensen en een paar seconden later herrijst ze met haar gekleurde kostuum en ook de kleur in haar is terug. Disney, Disney, Disney, nu vind ik het niet meer leuk, stop met ons te verbluffen met die gekke effecten steeds weer. De kou-mensen, het toneel en ook de muren van het theater ontdooien en de zomer is terug in Arendelle! Yes! Het is ze gelukt, tijd voor nog een keer een euforische versie van Let It Go! Want Disney zou Disney niet zijn als ze niet nog even de animatie hit van de eeuw zouden uitmelken. Alles castleden zingen mee en draaien rondjes op de draaischijf, zelfs de jonge Anna en Elsa met hun dooie ouders zijn van de partij. Wat een prachtig eind van een sneltrein van een tweede akte, tijd voor applaus! En dan... oh nee hè... godsamme! Het begint nu ook nog eens te sneeuwen in de zaal, ik ben er nu helemaal klaar mee Disney, het houdt niet op, niet vanzelf...

En zo heb ik vandaag weer 2 prachtige show gezien, ik zeg prachtig omdat ze beide ongelooflijk mooie decors, kostuums en effecten hebben (ja Disney, goed is goed) en zo zetten ze beide een spectaculaire voorstelling neer. Ik ben nu over de helft van de voorstellingen hier in New York en maak ik me klaar voor weer een iets meer toeristische dag morgen. Maar onthoud, ik ben geen toerist, ik ben een International Visitor.